Urodził się 28 czerwca 1949 r. w Łazówku (powiat Sokołów Podlaski). Od 1956 r. mieszka w Brwinowie, gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 1 i do Liceum Ogólnokształcącego nr 5 (matura 1967 r.).

Urodził się 23 lutego 1939 r. w Brwinowie, gdzie mieszkał do końca wojny tj. do 1945 r., kiedy to wraz z mamą przeprowadzili się do Gdańska, do odnalezionego po wojnie ojca. W Gdańsku ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące. W 1959 r. został powołany do wojska. Studia ukończył w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie na Wydziale Rybackim. Następnie podjął pracę w Gdańskim Urzędzie Morskim na stanowisku inspektora ds. rybołówstwa w obwodzie rybackim w Sztutowie. Od 1970 r. jest ponownie mieszkańcem Brwinowa. Kolejno podejmował pracę w Instytucie Zootechniki, w Ministerstwie Rolnictwa, a od 1991 r. w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w Biurze Prezesa, każdorazowo na samodzielnych stanowiskach. W tym czasie w Monachium uzyskał certyfikat w zakresie prywatyzacji i polityki ekonomicznej. Jego sukcesy zawodowe były nagradzane przez Ministra Rolnictwa, m.in. za pracę nad nowelizacją ustawy o rybactwie śródlądowym. Nigdy nie należał do partii politycznej. 

Urodziła się 11 lutego 1938 r. w Brwinowie. Jest wnuczką Stanisława Kowalewskiego, pierwszego w niepodległej Polsce wójta Brwinowa, oraz córką Marii i Jana Prosnaków. W 1911 r. rodzina wprowadziła się do willi „Janina”, gdzie urodziła się Maria i tu mieszka do dziś. Do szkoły podstawowej chodziła w Brwinowie, następnie kontynuowała naukę w Grodzisku Mazowieckim oraz Warszawie, gdzie skończyła Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1958 r. rozpoczęła pracę w gabinecie rękopisów biblioteki UW i tam pracowała przez całe swoje zawodowe życie, nawet po przejściu na emeryturę w 1997 r.

Rada Miejska w Brwinowie podjęła w dniu 30 sierpnia 1991 r. uchwałę o przyznaniu honorowego obywatelstwa gminy Brwinów uczestnikom bitwy pod Brwinowem w dniu 12 września 1939 r. Otrzymali je: Henryk Chełmiński, Janusz Ganicz, Andrzej Kanclerz, Czesław Kaznowski, Paweł Mojsa, Zdzisław Nazarewski, Włodzimierz Panas, Jan Panfil, Jan Pawlak, Stanisław Pątkowski, Konstanty Pędzikowski, Jerzy Szymczak, Szczepan Teodorczyk, Czesław Zagórski, Ryszard Zysek, Franciszek Gajowniczek, Feliks Kalicki, Mieczysław Konopiński, Jan Łuczak, Teodor Sławiński i Stanisław Woźniak.

ur. w 1918 r. w Dźwiniaczu Dolnym. Związany z Otrębusami od 1970 r., działał społecznie oraz angażował się na rzecz gazyfikacji Otrębus. Radny I kadencji i skarbnik Gminy Brwinów.
Honorowy Obywatel Brwinowa od 1992 r.  Zmarł w 1994 r.

ur. w 1927 r. w Warszawie. Niemal przez całe swoje życie związana była z Brwinowem. Przez wiele lat przewodniczyła brwinowskiemu kołu Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Jest członkiem Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa i wybitnym znawcą historii miasta.

ur. w 1941 r., w latach 1987–1997 wicekurator oświaty. Na początku lat 90. przyczynił się do wybudowania nowego budynku LO w Brwinowie.
Honorowy Obywatel Brwinowa od 1994 r.

ur. w 1930 roku w Brześciu n. Bugiem. Od 1932 r. jest mieszkanką Brwinowa. Ukończyła liceum ogólnokształcące w Pruszkowie. Studia wyższe odbyła na Politechnice Warszawskiej, zdobywając tytuł inżyniera mechanika. Wieloletni członek i prezes TPB (przez 29 lat była członkiem Zarządu, przez 16 lat prezesem TPB). Wraz z Zarządem TPB doprowadziła do wpisania do rejestru zabytków parku przy zabytkowej Zagrodzie.

ps. „Szary”, ur. w 1916 r., we wsi Małomierzyce k. Iłży. Legendarny dowódca oddziałów partyzanckich AK na Kielecczyźnie. Wsławiony walką o wolność Polski z okupantem niemieckim oraz sowieckim. Bardzo zasłużony dla lokalnej społeczności.
Podczas wojny obronnej 1939 r. walczył w składzie 12 DP pod Iłżą, a następnie na Lubelszczyźnie.

ps. „Kotwicz”, ur. w 1917 r. w Białej Cerkwi. Mieszkaniec Brwinowa od 1929 r. Wieloletni działacz ZHP. Od 1934 r. członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1938 r. ukończył skrócony kurs podchorążych w 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Cytadeli Warszawskiej.

ur. w 1917 r. w Moskwie. Mieszkaniec Brwinowa od 1918 r. W 1940 r. zaprzysiężony w Konfederacji Narodu pod ps. „Flawiński”, a później jako członek AK ps. „Wrzos”. Członek Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa. Jego rodzinny dom w Brwinowie stał się głównym lokalem konspiracyjnym Konfederacji, a później AK (dom otrzymał kryptonim „Belweder”), gdzie odbywały się szkolenia obchodzenia się z bronią, skrócony kurs podchorążych piechoty, zebrania organizacyjne i narady.

ps. „Zośka”, w czasie II wojny światowej pracowała na stanowisku referentki Ewidencji Ludności w Urzędzie Gminy w Podkowie Leśnej. W tym okresie dysponując kopią wykradzionej Niemcom pieczęci, wyrabiała członkom Armii Krajowej dowody osobiste (kenkarty), ratując tym samym wiele osób przed aresztowaniem. Niestrudzony społecznik.

ur. w 1929 r. w Warszawie, mieszkaniec Brwinowa od 1966 r. Jeden z czołowych przedstawicieli ZHP. Po wybuchu powstania warszawskiego wstąpił do Kompanii Batalionu „Bończa” w Zgrupowaniu „Róg”. Następnie żołnierz 28 Dywizji Piechoty 36 pp. Legii Akademickiej. Trafił do więzienia SS na Montelupich w Krakowie, a następnie do obozu pracy w Płaszowie. Po zwolnieniu z Płaszowa przebywał u rodziny w rejonie Tomaszowa Mazowieckiego.

ur. 1894 r., walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. i brał udział w bitwie warszawskiej. W okresie międzywojennym członek i instruktor Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz naczelnik brwinowskiej Ochotniczej Straży Pożarnej.
Honorowy Obywatel Brwinowa od 1994 r. Zmarł w 1998 r.

ur. w 1920 r., od urodzenia mieszkanka Brwinowa. W sierpniu 1939 r. ukończyła kurs ratownictwa sanitarnego organizowany przez Grodziski Oddział PCK. W czasie bitwy pod Brwinowem niosła pomoc rannym. Podczas okupacji wspierała działalność konspiracyjną swojego męża, porucznika Tadeusza Tomasika ps. „Czaruś”, w kompanii „Brzezinka”. Po wojnie pracowała w służbie zdrowia. Członek Światowego Związku Żołnierzy AK Środowisko „Bąk”, Obwód „Bażant”. Otrzymała liczne odznaczenia i medale.

ur. w 1914 roku w Brwinowie, w domu przy ul. Grodziskiej 12 (w którym znajduje się obecnie siedziba Urzędu Gminy Brwinów).
Popularyzator fizyki i techniki; autor ok. 30 audycji radiowych, wydał 8 książek (z cyklu zagadki fizyczne i biblijne).

ps. „Stokrotka”, ur. w 1925 roku w Brwinowie, w latach 1942–1945 żołnierz Armii Krajowej (Ośrodek „Bąk”). Inicjatorka nadania nazwy ulicy „Armii Krajowej” w Brwinowie i powstania pomnika Armii Krajowej przy ul. Rynek. Członek Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa.

ur. w 1925 roku w gm. Maciejowice, pow. Garwolin w rodzinie inteligenckiej z tradycjami patriotycznymi. W latach 1943–1945 żołnierz Armii Krajowej w „Inspektoracie Zamość”. Porucznik rezerwy, ps. „Cezar”.  Niestrudzony społecznik: działacz Brwinowskiego Klubu Sportowego „Naprzód”, pracował społecznie przy odbudowie Warszawy,

ur. w 1935 r.,  mistrz choreografii, artysta, tancerz i pedagog. Przez ponad pół wieku związany z Państwowym Zespołem Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze” im. Tadeusza Sygietyńskiego.
W 1952 r. został członkiem zespołu „Skolimów”.

ur. w 1903 r. w Falęcinie (gm. Kobylin) k. Grójca. Ze szkolnictwem brwinowskim związany od 1938 r. Początkowo pracował na stanowisku nauczyciela w Szkole Podstawowej nr 2, a w latach 1945–1956 był jej kierownikiem. W latach 1956–1967 r. był zastępcą dyrektora Szkoły Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego w Brwinowie.

Pseud. „Przyjaciel”, urodzona w 1926 r. w Warszawie na Żoliborzu, tam uczęszczała do szkół i należała do harcerstwa. W czasie II wojny światowej należała do ZWZ, a następnie była łączniczką AK w obwodzie AK „Żywiciel” i brała udział w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie wyszła za mąż za Stanisława Wernera i zamieszkała w Brwinowie. Była czynnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa: inicjatorką i współorganizatorką wielu imprez kulturalnych, historycznych, literackich oraz turystyczno-krajoznawczych.

Ur. 18.03.1925 r. historyk, dr nauk prawnych, badacz historii II wojny światowej, posiada stopień majora. W latach okupacji działał w Armii Krajowej, m.in. jako dowódca plutonu wywiadowczego. Zasłużył się dla gminy Brwinów upamiętnieniem tutejszego środowiska AK „Bąk”. Jest autorem monografii „Konspiracja i walka kompanii "Brzezinka" (obwód "Bażant", środowisko "Bąk")”. Książka ta jest cennym źródłem informacji o bitwie pod Brwinowem i konspiracji na terenie gminy Brwinów. Opisuje ona wydarzenia z punktu widzenia naocznego świadka i uczestnika i przedstawia m. in. dokonania wielu mieszkańców Brwinowa, ich patriotyzm, zaangażowanie w konspirację i walkę oraz pomoc Żydom i uchodźcom z Warszawy po upadku Powstania Warszawskiego. Honorowy Obywatel Brwinowa od 2012 r.

Pseud. „Jasny”, ur. 17.01.1924 r. w Kłudzienku. Prezes Środowiska Armii Krajowej „Bąk” ŚZŻAK w Brwinowie, inicjator założenia w gminie Brwinów Towarzystwa Przyjaciół Armii Krajowej (TPAK), posiada stopień kapitana. Jako kilkunastoletni chłopiec w 1935 r. wziął udział w uroczystościach pogrzebowych marszałka Józefa Piłsudskiego. Uczęszczał do szkoły powszechnej, gimnazjum oraz liceum ogrodniczego. Tę ostatnią szkołę rozpoczynał trzy razy – w związku z pobytem w Majdanku w 1943 r. oraz w wojsku w 1946 r. Świadectwo maturalne otrzymał 6 czerwca 1948 r. Podczas II wojny światowej był członkiem grupy podoficerskiej do zadań partyzanckich i dywersyjnych w Wydzielonym Rejonie B Konfederacji Narodu, która działała na terenie Brwinowa, Podkowy Leśnej i Milanówka. Po wybuchu Powstania Warszawskiego, w nocy z 1 na 2 sierpnia 1944 r. wziął udział w koncentracji sił w Lasach Młochowskich.

Pseud. „Trzynastka”, ur. 22.10.1928 r. w Warszawie Prezes Zarządu Obwodu Warszawa Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” i sekretarz Rady do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działającej przy Kierowniku Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W chwili wybuchu II wojny światowej przebywał w Milanówku, ale już w listopadzie 1939 r. powrócił do Warszawy, gdzie kontynuował naukę na tajnych kompletach i włączył się w podziemną działalność harcerską. Z powodu aresztowań wśród kolegów z harcerstwa wyjechał do Milanowa, gdzie został łącznikiem w oddziale lokalnej partyzantki. Przebywał tam do jesieni 1944 r.